отапеност | ж.

Состојба на тој што изгубил осетливост, свежина на духот. Отапеност на сетилата.

отапи | св.

Стане тап; неостар. Што е ова, отапеле сите ножеви во куќата.

отвор | м.

Дупка на нешто, празен простор на преграда оставен за поминување, за вградување на нешто и сл. Отворот што го направивме во ѕидот беше доволен да поминеме од другата страна. Отворот на бунарот беше оставен непокриен. На ѕидот имаше оставено отвори како пушкарници.

отвора | несв.

отворач | м.

Направа за отворање на нешто (шишиња, конзерви и сл.). Отворач на конзерви.

отворен | прид.

Глаголска придавка од отвори.

отворено- | претс.

Како прв дел од сложенка со кој се означува светла нијанса на некоја боја: отвореножолт, отворенозелен, отвореносин, отвореноцрвен итн.

отвори | св.

а) Отстрани преграда, препрека од нешто што е затворено, направи нешто што било затворено повеќе да не е; затвори. Го отвори прозорецот. Му ја отвори вратата. б) За дел од тело на човек или животно (уста, очи); затвори. Отвори ја устата и кажи а.

отворче | ср.

отврдне | св.

Стане тврд, потврд од порано; стврдне. Кожата на чевлите отврднала.