посвојче | ср.
Посвоено дете.
посврши 1 | св.
Заврши некакви работи. Треба да посврши уште некои работи.
посврши 2 | св.
Побара девојка за жена, направи свршувачка. Ми ја посвршија за јасно сонце.
посебен | прид.
Што е одделен, одвоен од другите, што постои самостојно меѓу другите, што не е дел од некаква целина. Него го сместиле во посебна соба.
посебно | прил.
Одделно од другите. Секој си живееше посебно. Тоа треба посебно да го платиш.
посебност | ж.
Одлика на тој што е посебен или на тоа што е посебно;
посев | м.
(само едн.) Сеење, сеидба. Семе за посев.
посева | несв.
посевен | прид.
Што се однесува на посев; сеидбен. Посевни површини. Посевно семе.
посег | м.
Посегање. Луѓето се губат или се наоѓаат себеси во посегот кон осмислувањето на својата живеачка.
