поткожник | м.
Бран на Охридско Езеро што не создава пена.
поткожури се | св.
За кожа – набабри, отече. Прстите му се поткожурија.
потколеница | ж.
(анат.) Дел од ногата од коленото до скочниот зглоб. При вежбањето мускулите на потколеницата се затегнуваат.
потколеничен | прид.
Што се наоѓа под коленото. Потколенична коска.
поткомисија | ж.
Дел од поголема комисија, изделен заради некоја посебна цел, задача. Тие образувале повеќе поткомисии.
поткомитет | м.
Дел од поголем комитет.
поткоп | м.
Прокоп под земја, подземен ходник; лагум.
поткопа | св.
Со копање направи дупка од долната страна, под нешто. Ќе треба тука да го поткопаме ѕидот.
поткорник | м.
Вид инсекти, ситни тврдокрилци што живеат под кората на дрвјата, каде што прават ходници; Ipidae, Scolytidae.
поткоси | св.
Пресече, потсече како со коса. Дрвјата наоколу беа поткосени.
