поточина | ж.
Ситен речен нанос; тиња.
потпадне | св.
Се најде, падне под влијание на некого или нешто. Тој беше многу млад и потпадна под туѓото влијание.
потпал | м.
Мали дрвца, борина, хартија и сл. за потпалување оган. Таа насобра дрвца за потпал.
потпали | св.
Постави оган под нешто за да почне да гори, запали од долната страна. Наутро дедото ја потпали печката.
потпалуба | ж.
Внатрешен дел од брод, просторот под палубата.
потпалувач | м.
Тој што потпалува оган.
потпаше | св.
Врзе појас и сл. под алиште, фустан и сл. Тој го потпаша појасот на алиштата.
потпашник | м.
потпаѓа | несв.
потпева | несв.
Пее тивко, пее малку или одвреме-навреме. Тие задоволно се смееја, потпеваа и гласно разговараа.
