правоаголен | прид.
Што има прави агли. Правоаголен триаголник. Правоаголна соба.
правоаголник | м.
Четириаголник со прави агли и со по две спротивни еднакви страни. Куќата имаше форма на правоаголник.
правобранител | м.
Лице чија функција е да ги брани правата на граѓанинот наспроти јавната власт. Народен правобранител. Општински правобранители.
правобранителство | ср.
Дејност на правобранител. Тој се докажал во сферата на правобранителството.
правоверен | прид.
а) Што се придржува строго кон догмите на некоја вера, религија. Правоверен човек. Правоверен кнез. б) Што припаѓа на вера за која нејзините верници мислат дека е права, вистинска. Правоверен муслиман. Правоверни католици.
правоверец | м.
Тој што се придржува строго кон догмите на некоја вера, религија. Уште од мал беше вистински правоверец.
правоверност | ж.
Својство или состојба на тој што е правоверен. Од ова зависи правоверноста на целата заедница.
правоговор | м.
Правилен литературен изговор на гласовите и зборовите во еден јазик; ортоепија. Правопис и правоговор.
правоговорен | прид.
Што се однесува на правоговор. Правоговорна норма. Правоговорни грешки.
праводоземец | м.
Изумрен вид четириножни 'рбетници водоземци, слични на дождовник, со големина на крокодил; Archamphybia.
