правина | ж.
Правда, правдина, справедливост. Правина и кривина. Оди по правината. Ќе излезе на видело правината што ја барам.
правителство | ср.
Управа, влада. Нивните жалби стигнаа и до правителството.
правичен | прид.
Правичен човек. Правични интереси.
правлив | прид.
правник | м.
Специјалист по право. Одличен правник. Дипломирани правници.
правнук | м.
Син на внук или внука. Бабите седеа пред порти и разговараа за своите внуци и правнуци.
право- 1 | претс.
Како прв дел од сложенки со значење што се однесува на прав 1, 2 и 3 (правоаголен, правоговор, правописен, правоверен).
право- 2 | претс.
Како прв дел од сложенки со значење што се однесува на право (правобранител, правосудство).
право | ср.
(само едн.) Систем од правила и норми што ги регулираат односите меѓу луѓето и односите кон општеството, востановени од страна на владејачката класа или државата. Римско право. Буржоаско право. Социјалистичко право.
право | прил.
По права линија, праволиниски. Одете само право и ќе стигнете. Тргна право дома. Седна право спроти него.
