преднина | ж.

предница | ж.

Преден дел од нешто. Од ударот настрада предницата на автомобилот.

предничар | м.

Тој што весла на предницата од некое пловно средство. Предничарот на чунот мавташе со веслото.

предничи | несв.

Оди напред, пред другите. Тој предничи пред другите тркачи на еден круг до целта.

предност | ж.

Тоа по што некој или нешто се истакнува, се издвојува од другите, надмоќ. Крадецот ја искористи предноста на темнината и избега. Предност му даде на разумот, а не на чувствата. Имаш многу предности во однос на другиот кандидат. Домашниот тим има предност од два гола.

предобар | прид.

Што е премногу, претерано добар. Предобар човек.

предоволен | прид.

Што е повеќе од доволен. Предоволна заштеда.

предодреден | прид.

Што е однапред одреден за некого или за нешто; Предодреден победник. Предодредена судбина. Предодреден на пропаст.

предодреди | св.

Однапред, претходно одреди нешто; Нив ги предодреди за извршување на задачата. Прифати сè што му предодредила судбината.

предои | св.

Надои повеќе отколку што треба, премногу. Го предои детето и тоа поврати.