приносител | м.
Тој што принесува, придонесува.
принуда | ж.
Постапка со која некој се принудува да направи нешто. Отворена принуда. Се омажи под принуда.
принуден | прид.
Што е со/под принуда, присилен. Принудна работа. Принудни мерки.
принуди | св.
Натера некого на нешто, присили. Го принуди да му го врати долгот. По земјотресот луѓето биле принудени да се евакуираат.
принц | м.
Титула на син на владетел, монарх или на член на владетелско семејство.
принцеза | ж.
Ќерка на владетел, монарх или на женски член на владетелско семејство.
принцип | м.
Основна поставка на теорија, учење, наука и сл. Општи принципи на социологијата. Дидактички принципи. Фонетски принцип.
принципен | прид.
принципиелен | прид.
Што одговора на даден принцип, заснован врз принцип. Принципиелен карактер. Принципиелно прашање. Принципиелни решенија.
приоблекува | несв.
