причиност | ж.
Причинска врска, однос меѓу причината и последицата; каузалитет.
причуе се | св.
Ми (ти, му...) се стори како да чув (глас, звук и сл.). На девојчето му се причу познат глас. Ми се причу како некој да плаче во ноќта.
пришепне | св.
Шепне нешто малку. Доверливо му пришепна нешто.
пришествие | ср.
Обично во изразот: второ пришествие, второ доаѓање на Исус Христос на земјата.
пришие | св.
Зашие нешто врз друго. Лентата ќе ја пришиеш на самиот раб на фустанот.
пришт | м.
Мал воспален чир на кожата.
приштав | прид.
Што е со приштови, што е исприштен.
пришти се | несв.
Се исфрла со пришт. Им се приштеа устите.
Приштина | ж.
Главен град на Косово.
приштоса се | св.
