распуфка се | св.

Почне силно да пуфка, да брефта; Тие многу се распуфкале. Мажине се распуфкале, ништо не се гледа во собата од чад. Моторот се распуфка.

распуши се | св.

Натера некого да почне да пуши многу. Тој се распуши дружејќи се со него.

распушта | несв.

распуштен | прид.

Своеволен, недисциплиниран, без контрола на однесувањето; несреден. Распуштени деца. Распуштен ѕвер. Распуштени луѓе. Распуштена коса.

распуштеник | м.

Маж разведен од жената. Млад распуштеник.

распушти | св.

Пушти на одмор, дозволи да се разотидат, ослободи од некаква дејност. Министерството ги распушти училиштата. Генералот ја распушти војската. Тие ги распуштија работниците од погонот.

распцуе | св.

Натера некого да почне да пцуе многу. Тој ги распцу децата.

распљампа се | св.

Почне многу да пљампа.

расрди | св.

Налути, разлути некого. Тој многу ги расрди селаните. Таа ги расрди присутните.

рассали се | св.

За сало ‒ се стопи, се растопи. Салото се рассали од врелиот оган.