расипе 1 | св.
а) Доведе во неисправна состојба. Децата го расипаа телевизорот. Тој го расипа компјутерот. б) За храна ‒ стане неупотреблива. Топлото време ја расипа храната. Високите температури го расипаа млекото.
расипе 2 | св.
Исипе нешто, на многу места, истури, растури. Тој го расипа млекото. Детето ги расипа коцките низ собата.
расипикуќа | м.
Лош домаќин што не може да ги доварди домот, семејството, имотот;
расиплив | прид.
Што се расипува лесно, што може да стане неупотреблив. Расиплива стока. Лесно расипливи производи.
расипник | м.
Лице што троши без мерка, што бесцелно и неразумно располага со материјални добра. Мажот беше голем расипник. Тој е голем неранимајко и расипник.
расипнички | прид.
Што е својствен за расипник. Тој има расипнички дух. Расипнички живот.
расипништво | ср.
Трошење без мерка, бесцелно и неразумно располагање со материјални добра. Нема крај на неговото расипништво.
расипокуќник | м.
расист | м.
Приврзаник на расизмот; член на расистичко движење.
раситни | св.
Раздели, раздроби на ситни делови; направи да стане нешто на делови. Тој ја раситни земјата во саксиите.
