раскинлив | прид.
Што може да се раскине. Раскинлив договор.
раскинувач | м.
Лице што раскинува. Тој е раскинувачот на договорот.
раскинувачка | ж.
Раскинување; На свршувачката не дојде, ама на раскинувачката беше прв.
раскинувачки | прид.
Што раскинува, што се однесува на раскинување. Раскинувачка средба. Раскинувачки состанок.
раскисели | св.
Направи нешто да стане кисело. Таа им ја раскисели салатата со јаболков оцет.
раскисне | св.
Стави нешто да кисне во вода, во течност до размекнување. Таа ги раскисна алиштата во топла вода.
раскити | св.
Отстрани она со што нешто било накитено; Тие ја раскитија елката. Уште вечерта ја раскитија собата.
расклапа | св.
Направи нешто да клапа, да се разлабави, да изгуби цврстина меѓу составните делови: По еден месец ги расклапала чевлите. За една година го расклапа возилото.
расклапан | прид.
Што е клапав, немоќен, тром, дотраен. Расклапана снага. Расклапан маж. Расклапан велосипед.
раскласен | прид.
Глаголска придавка од раскласи.
