скаса се | св.
Одеднаш почне заемно да се каса. Кучињата одеднаш се скасаа.
скаска | ж.
скастри | св.
Отсече гранки, врвови на дрво, искастри, поткастри. Ги скастри гранките на вишната што удираа во прозорецот.
скаут | м.
Припадник на скаутска, извидничка организација, извидник.
скафандер | м.
Едноделна облека со опрема за дишење наменета за нуркачи.
скачка | ж.
скашка | св.
Направи нешто да биде нечисто, извалка. Детето ги скашкало новите чевли цапајќи по калта.
скај | м.
Вештачка кожа за изработка на мебел, чевли, чанти и др.
сквер | м.
Мал јавен парк, најчесто среде плоштад во големи градови. Се разминаа на широкиот сквер под мостот.
сквернави | несв.
Во религијата ‒ наруши чистота на нешто. Неверниците го сквернавеа храмот божји.