шпора | ж.

шрафи | несв.

Наврти, цврсто поврзе со шраф; зашрафи. Тој ги шрафеше ногарките од столот со метални шрафови.

ѓавол | м.

Натприродно суштество кое обично живее во пеколот, замислено како олицетворение на зло; зол дух, враг, сатана. На секоја лејка живееше по еден ѓавол. Ѓаволот е оној што им ги носи во приказната сите несреќи на луѓето.

раска | ж.

Ситен мал дел, парче од нешто. Во воздухот летаа раски. Ситни раски. Една раска од песокта ми влезе во окото.

мотач | м.

Тој што мота.

фатат

Зборот е поврзан со:

глина | ж.

Вид леплива земја со кафеава, жолта или црвена боја што со печење се стврднува и се користи за изработка на ќерамиди, тули, садови и др. Грнчарот правеше садови од глина.

расне | несв.

Станува поголем, повисок. Детето раснело многу бргу. Бебето најмногу расне првите месеци од животот.

мрази | несв.

Мрзне, заледува.

јадец | м.

Чепореста коска кај птиците, под гушата, настаната од двете сраснати клучни коски. Тој секогаш го бараше јадецот од печената кокошка.