диња | ж.

Едногодишно растение и неговиот плод, месест и сочен со сладок вкус; Cucumis melo. Жолта диња. Мирис на диња. Диња и лубеница.

длабач | м.

Вид алатка која служи за длабење, резбарење.

длаби | несв.

Прави длабнатина во нешто. Тој полека длабеше со длетото.

длабина | ж.

Растојание од површината, од врвот на нешто до дното; длабочина; висина, височина. Долу во длабините на кладенецот тропотливо одѕвонуваа камењата.

длабиномер | м.

Направа за мерење на длабочината.

длабнат | прид.

Издлабен, вдлабен.

длабнатина | ж.

Вдлабено место, отвор, јама. Се слизна од коњот во една длабнатина на голата земја. Најде една длабнатина во ѕидот.

длабне | св.

длабок | прид.

Што има дно на голема оддалеченост од површината или од отворот; плиток. Длабок бунар. Длабоко езеро. Длабока дупка.

длабоко | прил.

Во длабочина; плитко. а) Во вертикален правец. Тонеа длабоко над колениците во мекиот снег. б) Во хоризонтален правец, во далечина. Длабоко зад селото се простира големо мочуриште.