домачне ми | св.

Ми) стане мачно, досадно, непријатно. Му домачне да го гледа. Кога ќе ти домачни, ќе бегаш. Му домачнело да молчи.

домашар | м.

(разг.) Тој што сака да седи дома. Нејзиниот маж е домашар. Ние со мажот ми сме домашари.

домашен | прид.

Што се однесува на домот, на семејството, што има работа, служба поврзана со домот или со семејството. Домашна адреса. Домашно воспитување. Домашен лекар. Домашна послуга. Домашни помошнички.

домаќин | м.

Лице што управува со куќата, со домот; глава на семејството, стопан. Секој домаќин си остава наследник на куќата. Многу домаќини ги напуштија своите огништа.

домаќинка | ж.

домаќин_1_2_3_6 Ќерка ти е домаќинка на место. Јас сакам домаќинка на куќата. Се знаат ли работите на селска домаќинка особено во побогата куќа? Сам сум, откако ми умре домаќинката.

домаќинлак | м.

домаќинов | прид.

Што се однесува на домаќин. Домаќинов адет.

домаќински | прид.

Што се однесува на домаќин. Да направиме домаќински муабет. Му ја згази честа и домаќинското достоинство. Ја заменуваше во сите домаќински работи.

домаќинство | ср.

Лицата што живеат заедно како едно семејство и нивниот имот. Таа ќе има свое домаќинство. Во Македонија биле колонизирани околу 7 000 домаќинства.

домеле | св.

Заврши со мелењето, сомеле нешто до крај. Домели го месото. Пченката ја домеливме, нема повеќе.