егзактен | прид.
Точен, вистинит, веродостоен, со можност за научна потврда преку примери. Егзактни науки. Егзактни примери. Егзактни и сигурни научни резултати.
егзалтација | ж.
Занес, возвишеност. Тој ја возвиши до егзалтација силата на народот. Необичното и новото беа повод за егзалтација.
егзалтира | св. и несв.
Предизвика, предизвикува егзалтација. Неговите настапи секогаш ги егзалтираа слушателите.
егзалтиран | прид.
Силно возбуден, занесен; обземен од силни чувства. Егзалтирани нежности. Егзалтирани љубители на нашето народно поетско богатство.
егзарх | м.
Поглавар на самостојна православна црква или на определена црковна област; митрополит, застапник на патријархот.
егзархист | м.
Приврзаник на дејствувањето на Бугарската егзархија во Македонија. Македонското словенско население било разделено по цркви и вери, имало: егзархисти, патријаршисти, протестанти, унијати, дури и муслимани. Во борбите се вклучила и таа бидејќи била егзархистка, една од ретките жени што учествувале во востанието.
егзархија | ж.
Самостојна православна христијанска црква на чело со егзарх.
егзекутива | ж.
Извршна власт.
егзекутивен | прид.
Извршен. Егзекутивна власт. Егзекутивна постапка.
егзекутира | св. и несв.
Изврши, извршува смртна пресуда. Во раните утрински часови го егзекутираа на плоштадот. Владата нареди да ги егзекутираат бунтовниците.
