загадочен | прид.
Што е необичен, чуден, таинствен. Загадочен човек. Загадочна насмевка. Загадочни прашања.
загадувач | м.
Тој или тоа што загадува; загади Човекот е најголемиот загадувач на животната средина.
загазери | св.
Направи дно, газер на нешто. Со еден потег ја загазери стомната.
загази | св.
Почне да гази; гази Загазив во студената вода. Тој загази во снегот. Загази по дебелата волнена простирка.
загака | св.
Почне да гака; Гуските загакаа и летнаа.
загали | св.
Почне да гали;
загар | м.
Ловечки пес; 'рт. Го одврза загарот и отиде на лов. Под тремот се меткаа два загара.
загарантира | св.
Тој ми загарантира дека ќе стигнам навреме.
загаси | св.
Направи нешто делумно или целосно да престане да гори или да свети; изгаси. Дождот го загаси огнот.
загасне | св.
Престане да гори или да свети; делумно или целосно изгасне. Огнот го оставија да загасне. Тој почна да го смука лулето што му загасна.
