закопен | прид.

закопка | св.

Дем. од копа.

закопнее | св.

За снег, за мраз – почне да копнее, да се топи. Закопнеаја последните соспи снег.

закопни | св.

закопнина | ж.

Немаше пари да плати закопнина.

закопувачка | ж.

закопча | св.

Тој ѝ го закопча ѓерданот на вратот. Таа си го закопча капутот и излезе.

закоравен | прид.

Што е тврд, корав; закорави 2. Закоравена лузна. Закоравени раце.

закорави | св.

Фати, добие кора. Водата во јазот замрзна и закорави.

закоренет | прид.

Што има длабок корен; закорени Закоренети цвеќиња.