влезен | прид.
Што се однесува на влез, на влегување; што служи за влез, влегување. Влезна виза. Влезна врата. Влезен билет.
влезница | ж.
Билет со кој се стекнува право за влез, обично на културна или спортска манифестација.
влекач | м.
Машина, возило за влечење, што се користи за влечење. На влекачите донесоа вагонетки.
влепи | св.
Залепи, припие.
влета | св.
Влезе со летање, во заграден, ограничен простор. Едно врапче влета во мојата соба.
влече | несв.
Со тргање движи нешто не одвојувајќи го од површината. Ловецот го влечеше отепаниот волк по снегот. Трактори и коњи ги влечат тешките трупци од шумата до пиланата. Влече гранки.
влечешкум | прил.
Влечејќи, со влечење. Влечешкум дојде до вратата.
влечивлечка | ж.
Неуредна, мрзлива жена.
влечигора | ж.
Неуреден човек.
влечиортома | ж.
Неуреден човек, мрзлив човек, дембел.
