длабнатина | ж.

Вдлабено место, отвор, јама. Се слизна од коњот во една длабнатина на голата земја. Најде една длабнатина во ѕидот.

длабне | св.

длабок | прид.

Што има дно на голема оддалеченост од површината или од отворот; плиток. Длабок бунар. Длабоко езеро. Длабока дупка.

длабоко | прил.

Во длабочина; плитко. а) Во вертикален правец. Тонеа длабоко над колениците во мекиот снег. б) Во хоризонтален правец, во далечина. Длабоко зад селото се простира големо мочуриште.

длабоко- | претс.

Како прв дел од сложенки, означува дека тоа што е искажано со вториот дел е содржано во голема мера: длабокомислен, длабокомисленост, длабокоумен, длабокопатриотски.

длабочи | несв.

длабочина | ж.

Растојанието од површината, од врвот на нешто до дното или до некоја точка надолу; височина. Морска длабочина.

длан | м.

дланка | ж.

(анат.) Внатрешната страна на шаката без прстите. Во дланката држеше ситна пара.

длапка | ж.

Вдлабнатина, дупка, јама. Јадрите граорести очи потонаа подлабоко во очните длапки. Многу подоцна ја здогледа големата длапка во снегот.