ковачница | ж.

Просторија, работилница во која се кове метал.

ковачов | прид.

Што припаѓа на ковач.

кове | несв.

Удира со чекан врз усвитено парче метал, за да му даде определена форма или за да изработи некаков предмет. Ковачот го ковеше железото со тешкиот чекан.

коверт | м.

Хартиена обвивка во која се испраќа писмо; плик. Со ситен ракопис ја напиша адресата на ковертот.

ковертира | св. и несв.

Стави, става во коверт (писмо, документ и сл.). Го ковертира писмото и му го предаде на курирот.

ковил | м.

Растение со долги и меки иглички на класјето; Stipa pennata.

ковина | ж.

Хемиска материја што може да се лее и кове и што е добар спроводник на топлина и на електрицитет; метал. Златна ковина. Бакарна ковина.

ковне | св.

ковче | ср.

ковчег | м.

Дрвен сандак со капак во кој се чува облека, различни скапоцености и сл. Во дното на собичката, стоеше нејзиниот невестински ковчег.