каса | ж.

а) Кутија или шкаф, обично од метал за чување на пари и други скапоцености. Ја отвори железната каса во која чуваше злато, меници, накит и други скапоцености. б) Направа во којашто се регистрира наплатата од одделни продукти, се пресметува вкупниот износ и се издава белешка. Фискална каса.

каса | несв.

Гризе со заби, боцка со осило, оставајќи трага, рана. Исплашена ги праша дали кучето каса. Се бранеше од инсектите што летаа и касаа. Таа ги касаше своите усни.

касаба | ж.

Гратче во внатрешноста, паланка. Во касабата сега имаше постојан одред војска.

касап | м.

Тој што се занимава со колење на добиток и со подготовка на месо.

касапи | несв.

Сече, подготвува за продажба и продава месо; работи како касап.

касапница | ж.

Зграда, просторија за колење добиток и подготовка на месо; кланица.

касарма | ж.

касарна | ж.

Зграда за постојано сместување на војска. Војничка касарна.

касационен | прид.

Што се однесува на касација, што има право на касација. Касациона постапка. Касационен суд.

касација | ж.

Поништување на пресуда од понизок суд, (поради погрешна примена или непочитување на законските прописи) од страна на повисоки судски органи.