потерџија | м.
потече 1 | св.
За вода, течност – почне да тече. Реката потекла матна и пенлива. Од очите му потекоа солзи. Од босата нога му потече крв.
потече 2 | св.
Се подуе, набрекне; отече. Јазикот му потече од виното. Нозете ~ потекле од долгото одење. Очите ~ потекоа од плачење.
потечен | прид.
Што е отечен, подуен. Потечено лице. Потечен заб. Потечени нозе.
поти се | несв.
Се покрива со пот по кожата. Луѓето се потеа и алиштата им се залепуваа на кожата.
поти(х)ом | прил.
Тивко, полека.
потир | чест.
Обредна метална чаша за при
потиска | несв.
потискува | несв.
потиснат | прид.
Глаголска придавка од потисне.