поткаса | св.
Каса малку, подгризе. Жената ја поткаса устата.
поткасне | св.
Касне, изеде малку храна. Таа го нудеше со сила да поткасне за да се поткрепи. Зедоа по залак од она што беше на масата и поткаснаа.
поткастри | св.
Искастри малку гранки на дрво. Тој ги поткастри гранките на овошката.
поткачи 1 | св.
Качи, дигне некого или нешто малку повисоко. Го поткачи детето на столче за подобро да ја гледа претставата.
поткачи 2 | св.
Упати остар збор, прекор, задре, предизвика некого. Еднаш така носачите го поткачија и го предизвикаа на нов подвиг.
поткашла се | св.
поткашлува | несв.
Кашла малку, одвреме-навреме. Тој често застануваше во одот, поткашлуваше и пак продолжуваше.
потквас | м.
поткваси | св.
Стави квас, маја во пресно млеко; Таа му стави маја на млекото и го поткваси.
поткине | св.
Скине малку или дел (врв, крај) од нешто. Тие ги поткинаа долните ливчиња на цветот.
