ревност 2 | ж.
ревокација | ж.
Во дипломатијата ‒ отповикување (укинување, поништување, отказ) од должност на пратеник или на некој друг владин служеник во земјата или надвор од неа.
револвер | м.
Лесно, рачно, огнострелно оружје со повеќе куршуми што се ставаат во барабан и што има можност за повеќе истрели, еден вид пиштол со продолжена цевка. Долг револвер со рачка од слонова коска. Голем позлатен револвер. Стар револвер.
револврист | м.
Добар, вешт стрелец со револвер. Тој е најдобриот револверист во нашата група.
револт | м.
Нагласено несогласување, реакција, бунт против нешто. Огорчен револт. Силен револт. Жесток револт. Скриен револт.
револтира | св. и несв.
Поттикне, поттикнува негодување, несогласување, негативна реакција, бунт, револт кон нешто. Тој ги револтираше другарите. Нејзините постапки го револтираа момчето. Малите плати ги револтираа вработените.
револтиран | прид.
Глаголска придавка од револтира.
револуционер | м.
Тој што учествува во револуција. Славни македонски револуционери. Подвиг на револуционерот Гоце Делчев. Млади и стари револуционери.
револуционерен | прид.
Што ги остварува идеите на револуцијата. Револуционерна борба. Револуционерно движење. Револуционерна младина. Револуционерни групи.
револуционерност | ж.
Особина на тој што е револуционер и својство на тоа што е револуционерно.
