репатрирец | м.
Тој што се вратил од прогон, од емиграција во сопствената татковина по сила на репатријација; повратник.
репатријација | ж.
Враќање во татковината на прогонети, бегалци, емигранти, воени заробеници и сл. Некои западноевропски земји извршија репатријација на бегалците од Босна.
репај | м.
Вид 'рдоква, репка, расте напролет и има форма на компир.
репер | м.
(геод.) Највисока висинска точка на цврста подлога според која се врши нивелирање.
реперкуира се | св. и несв.
Се одрази, се одразува како последица од некаква активност, од некое дејство. Нивното однесување се реперкуира врз успешноста на проектот.
реперкусија | ж.
Промена што се јавува како одраз, последица од нешто; одраз, одглас. Неговото зборување предизвика непријатни реперкусии. Настанот ќе предизвика реперкусии.
репертоар | м.
План и распоред (драмски, музички, балетски и др.) што се изведуваат во определен временски период (сезона). Репертоар на скопските киносали.
репертоарен | прид.
Што се однесува на репертоар, што е дел од репертоар. Репертоарен список. Репертоарни дела.
репете | ср.
Повторување, обично за храна. Репете десерт. Вторпат добива репете.
репетира | св. и несв.
Подготви, подготвува со повторување, со вежби јавен настап; изврши, врши репетиција. Тој неколку пати го репетираше утрешниот говор.
