репетитор | м.
Предавател на сигнали, направа што добива и испраќа сигнали во телевизиска мрежа на определена, поширока територија. Репетиторот на Црн Врв е во дефект. Има неколку репетитори распоредени во земјава.
репетиториум | ср.
Курс или книга што служи за брзо повторување на совладана содржина, на обработуван материјал во наставата, за проверка на знаење.
репетиционен | прид.
Што се однесува на репетиција и што служи за репетиција. Репетиционен материјал.
репетиција | ж.
Повторување, обично проба на театарска претстава. Репетицијата на делото пред премиерата беше добро изведена.
репка | ж.
Вид трупка со месест задебелен корен што се користи во исхраната; Raphanus sativus. Напролет се одгледува репката, а наесен репата. Репката и репата имаат умерена потреба за топлина.
реплантација | ж.
Замена на орган или на друга структура (прст, екстремитет, заб) со друг; пресадување, всадување, вметнување.
реплика | ж.
Краток одговор, забелешка или искажување несогласување со излагањето на некого. Нивниот разговор прерасна во реплики. Оригинална реплика. Тој даде куса реплика на неговиот говор.
реплицира | св. и несв.
Направи, прави забелешка на нечиј говор.
репне | св.
Удри силно некого. Тој го репна со книгата по глава. Таа го репна со камен по ногата.
реповадач | м.
Машина за вадење (собирање) репи (репки, трупки и сл.). Обичен реповадач. Реповадач со решеткави дискови.
