сипа | ж.
Sepia officinalis.
сипак | м.
сипаник | м.
Место каде што има сипови.
сипаница | ж.
Заразна болест со гнојници по телото кај човекот и животните. Мали сипаници. Големи сипаници. Децата мали прележаа сипаници.
сипаничав | прид.
Што е болен од сипаници. Сипаничави деца.
сипе 1 | св.
Налее, тури течност во нешто или врз нешто. Тој си сипа една чаша вода и ја испи одеднаш. Домаќинката им сипа врела чорба секому по една црпалка. Немој да му сипаш многу вода на цвеќето.
сипе 2 | несв.
Налева, тура течност во нешто или врз нешто. Домаќините сипеа вино во чашите. Тој си сипеше чаша вода.
сипка 1 | ж.
Гнојници по кожата поради болеста сипаница.
сипка 2 | ж.
Вид појна птица што оддава глас сип ‒ сип; Parus .
сипка 3 | ж.
Мочуришно или крајводно растение од кое се плетат кошници и сл.; Juncus.
