склопитен | прид.

Што може да се склопува. Склопитно ноже.

склопка | ж.

Уред за автоматско исклучување и вклучување на електрично коло, прекинувач.

склопчи се | св.

Се свие во клопче седнат или легнат. Се склопчи како змија отровница. Се склопчи под јорганот. Детето се склопчи во скутот на мајката. Се склопчив, колениците и брадата ги составив.

склоца | св.

Наеднаш почне да клоца. Склоцал коњот и го фрлил јавачот на земја. Само склоца неколку пати и издиша.

склука | св.

Одеднаш почне да тропа; клука 3. Некој склука на портата.

склупца | ж.

Направа за фаќање глувци. Глушецот в склупца не може да ја промени својата судбина.

склупчи се | св.

склучен | прид.

За веѓи, раце и сл. ‒ составен, соединет. Склучени раце. Склучени веѓи.

склучи | св.

Состави краишта на две нешта што се наоѓаат близу; склопи. Тој имаше болки во стомакот и затоа ги склучи нозете. Старата ги склучи рацете и остана да чека што ќе се случи. Ги склучи колената крај фотелјата.

скобичка | ж.

Метална плочка на чевел.