сврзлив | прид.

Што може да се сврзе.

сврзник | м.

Неменлив збор, зборовна група, со кој се поврзуваат два збора, два дела во реченицата или две реченици.

сврталиште | ср.

Место каде што често се собираат, наминуваат луѓе со исти склоности и интереси. Клубот е сврталиште на уметници.

сврти | св.

Заврти, измени положба на нешто или на некого, дел од телото (глава, лице, поглед и сл.). Докторот го сврте пациентот кон светлото. Тој ја сврте главата и виде како на ритчето се собираа жени. Таа го сврте лицето кон него со израз на преколнување. Возачот нагло ја сврте колата и одвај успеа да не удри во ѕидот. Таа го сврте огледалото кон светлината.

свртиште | ср.

свртница | ж.

Направа, механизам што овозможува премин на шински возила (воз, трамвај) од еден колосек на друг. Свртницата беше автоматизирана.

свртничар | м.

Лице што ракува со свртница.

свртувалиште | ср.

свруќи | св.

Загрее, вжешти, направи да биде вруќ. Ја свруќи водата.

свршен | прид.

Глаголска придавка од сврши2. (грам.) Глаголски вид, глагол што изразува свршено дејство; вид2 3. Свршен глаголски вид.