доверлив | прид.

Што се засновува на доверба, отворен, искрен. Доверлив другар. Доверлив разговор.

довесла | св.

Дојде, пристигне со веслање. Четворица морнари довеслаа до брегот.

довечер | прил.

Во оваа вечер. Така се спремија да ги дочекаат гостите довечер. Ќе појдеш ли довечер кај нашине?

довечера | св.

Заврши со вечерата. Некаде пред да довечераат, таа го сети на себеси погледот на татка си.

довиди | св.

Опфати со поглед, забележи. Не можеше да ја довиди во големата толпа народ.

довие | св.

довик | м.

Извик, повик. Од долните ливади се слушаа довиците на носачите. Дури на третиот довик одговорив.

довика | св.

Повика некого, вика гласно по некого од извесна далечина. Селанецот го довика, но момчето се правеше дека не го слуша.

довикне | св.

Повика некого, вика гласно по некого од извесна далечина; со викање соопштува нешто од извесна далечина. Кога сакав да си одам, ми довикна, но јас не сакав да го чујам. Исплашен тој едвај стаса да им довикне на другарите: – Лежете!

довитка | св.

Намота до крај. Бабата го довитка клопчето.