забец | м.

Остар издаден дел кај разни предмети (на чешел, на пила и др.). Под челичните запци на пилата стоеше наместен дебел трупец. Го извади долгото железно резе со остри запци.

заби се | несв.

За животно – покажува заби, 'ржи. Кучето му се забеше на војникот.

забигори | св.

забие | св.

Со удар или со притисок направи нешто да навлезе во друго нешто; забоде, закове. Никој не виде кога му го забија ножот во градите. Ќе забиеме кол в земја и ќе го врземе коњот.

забит | м.

Турски воен старешина; офицер. Напред јаваа двајца бегови и еден забит. Забитот го извади пиштолот.

забла | ж.

заблагодари (се) | св.

Изрази благодарност некому. Се сложил докторот, дури му (се) заблагодарил на советот. Тој им (се) заблагодари со поглед на присутните. Таа го ислуша и му (се) заблагодари.

заблажи | св.

Направи нешто да биде благо, слатко. Го заблажи чајот со мед.

заблазни | св.

Изрази задоволство за нешто што му се случило некому (на соговорникот или на некој друг) обично со зборовите: блазе си ти, блазе тебе; блазе си му (ѝ), блазе нему (нејзе). Детето си спие спокојно и невино, да му заблазни човек. Другарките ѝ заблазнија на свршувачката.

заблеан | прид.

Што е загледан, зјапнат во некого или во нешто. Со отпуштена уста, заблеан во мене, не знаеше што да рече. Немееше толпата, заблеана по нив, долго и откако ги снема.