вокализација | ж.
Јасен изговор на вокалите при зборување или при пеење.
вокализира | св. и несв.
Претстави, претставува со гласови, со пеење. Некои од напишаните песни успешно ги вокализирал.
вокалист | м.
Пејач, тој што има добар глас за пеење. Групата нема вокалист. Тие се врвни вокалисти.
вокатив | м.
Форма на именката што служи за повикување или за обраќање.
вокативен | прид.
Што се однесува на вокатив. Вокативна форма. Вокативно потекло.
вокација | ж.
Наклонетост, дарба кон некое занимање или професија; животна определба. Тој ѝ останува доследен на својата поетска вокација. Рацин е поет по вокација.
вокмен | м.
Мал касетофон, транзистор со слушалки.
вол | м.
Вид домашно животно, машко говедо, скопено и возрасно, што служи за впрегнување; Bos taurus. Низ полето рикаше вол. Ги впрегна двата вола. Делкаше јарем за волови.
волан | м.
Направа во вид на тркало што служи за управување на автомобил, моторен чамец и сл. Сигурно го држеше воланот на камионот.
Волга | ж.
Река во Русија.
