влага | ж.
Мали количества вода во нешто, влажност. Влага во атмосферата. Мирис на влага. Има влага.
влада | ж.
Највисок колективен орган на извршната власт на една држава. Коалициона влада. Марионетска влада.
владар | м.
Врховен поглавар во монархискиот систем на владеење, господар, монарх, крал, цар и сл.
владее | несв.
а) Држи под своја власт; управува, господари. Неколку векови овде владееле туѓинци. б) Управува некого или нешто. Ја владее државата. Сака да го владее сиот имот.
владение | ср.
Управување, користење на некое право. Во владение на... Нарушено владение.
владетел | м.
владар.
владејач | м.
владика | м.
Висок православен духовник што е на чело на епархија, епископ. Дедо владика.
владиков | прид.
Што му припаѓа на владиката, што се однесува на владика.
владикува | несв.
Врши служба на владика.
