капариса | св.
Даде капар, го осигури за себе тоа што го купува. Тој го капариса имотот.
капацитет | м.
а) Способност да се прими или да се задржи, да се чува одредена количина на нешто. б) Големина на просторот што ја зазема некое тело; зафатнина, волумен. Капацитет на резервоар.
капач | м.
Тој што се капе во река, езеро и сл. Многу капачи се нуркаа во езерото. Капачите седеа на песокта.
капаче | ср.
Дем. од капак. Го заврти капачето на шишето. Капаче на пенкало.
капе 1 | несв.
Мие, отстранува нечистотија од телото, бања. Мајката го капеше детето.
капе 2 | несв.
Паѓа капка по капка. Солзите ѝ капеа низ образите. На раката му капеше вода. Жолтеникава смола капеше од грубите кори на стеблата. Жетварите беа расоблечени и пот им капеше од лицето. Од носот му капеше крв.
капела 1 | ж.
Мала црква со еден олтар.
капела 2 | ж.
Шапка, обично женска. На главата имаше тантелена капела.
капелан | м.
Католички свештеник од понизок ред, помошник на парохот, жупникот.
капеланија | ж.
Служба на капелан и областа во која служи.
