предгорје | ср.

Понизок планински предел пред повисока планина. Предгорјето на Галичица изобилува со лековити тревки.

предградие | ср.

Населено место што се наоѓа во близина на поголем град. Се упати кон предградието.

преде | несв.

Прави, усукува нишки од волна и сл. Девојчето ја предеше волната.

предел | м.

Определен дел, крај од Земјината површина; крај 3; област. Планински предел. Пустински предели. Тропски предели. Далечни предели.

предела | ж.

Стадо овци. Ја виде големата предела на една падина. Пределите овци како нерастопени грутки снег шаренеа по ридовите.

предели | св.

Издели, подели нешто повторно, поинаку. Го пределија пленот. Ги предели картите.

пределка | св.

Изделка нешто повторно, поинаку. Детето ја пределка фигурата.

преден | прид.

Што се наоѓа пред некого или пред нешто, што е пред другите, што е од челната страна, што е напред. Предна врата. Предна соба. Предна корица. Предни заби. Предни нозе. Преден одред. Предни редови.