расо | ср.

Вид горна облека на православни свештеници. Под расото се криел безверник. Штом го стави расото на себе, почна да се моли.

расоблече | св.

Соблече, слече, отстрани дел од облека или сета облека од некого или од себе. Таа ги расоблече децата. Тие го расоблекоа болниот. Девојчето ја расоблече горната облека.

расобуе | св.

Собуе, отстрани обувки или чорапи од нозете некому или себеси. Таа ги расобу децата и им ги триеше премрзнатите нозе. Тој ги расобу новите чевли.

расов | прид.

расол | м.

Кисела зелка. Една главица расол. Расол без месо. Расол со везени пиперки. Салата од расол. Расол со свинско месо.

расолзи | св.

Насолзи, предизвика солзи, тага, плачење кај некого. Таа глетка ме расолзи. Таа ги расолзи децата.

расоли | св.

Отсоли, отстрани сол од нешто со помош на вода. Таа го расоли сирењето во студена вода. Ова јадење не може да се расоли.

расолка | ж.

Лист од кисела зелка. Тенки расолки. Во расолка ставаше пропржен ориз и парче сува пиперка и правеше посни сарми.

расолник | м.

Вид пита со расол, со кисела зелка. Пред Бадник, за постот јадевме расолник.

расолница | ж.

Солена вода во која се чува расолот, киселата зелка; јува. Пиеше расолница за да се трезни. Јадеше расолница со леб.