си 1 | несв.
Второ лице еднина, сегашно време од глаголот сум, е. Ти си убава жена. Ти си тој што треба да го направи тоа.
си 2 | зам.
а) Кратка форма од заменката себе си за индиректен објект. Си рекла жената, да видам што прават децата. б) Заедно со долгата форма. Едвај си дојдов на себеси.
си 3 | ср.
Седмата нота од музичката скала.
Сибир | м.
Област во Русија.
сив | прид.
Што има боја на пепел, меѓу црна и бела. Сив сокол. Сиво палто. Сиви униформи. Сива пепел. Сиви очи.
сивак | м.
Грозје што не созрева.
сивее | несв.
Прави нешто да стане сиво (небо, светлина). Мракот полека го сивееше небото. Маглата го сивееше денот.
сивец | м.
Вид камен, мермер од околината на Прилеп.
сивило | ср.
Состојба или пројава на сив, сива боја; сивота. Сивилото на небото беше застрашувачко. Сивилото на бетонот.
сивина | ж.
Предутринска сивина.
