свирба | ж.
свиреж | м.
Силен, остар, продорен звук. Свиреж на локомотива. Свиреж со прсти. Судиски свиреж.
свиреп | прид.
Што е жесток, суров, беспоштеден, крвожеден. Свирепи фашисти. Свирепи непријателски војници. Свиреп човек.
свирец 1 | м.
свирец 2 | м.
свири | несв.
Исполнува мелодија на некој инструмент. Момчињата свиреа на електрични гитари. Тој свири на кларинет, а брат му на хармоника. Воениот оркестар свиреше свечен марш.
свирипиле | ср.
Јадење од леб и пипер размешано со вода.
свирка | несв.
Свири по малку со уста или на инструмент со прекини. Оди тој и си свирка. Публиката свиркаше со негодување. Тој свиркаше некаква своја мелодија. Неколку момчиња ѝ свиркаа на една млада девојка.
свирка | ж.
Мал инструмент на кој се свири со дување; примитивен детски инструмент. Му направи свирка од врба. Свирка од трска.
свирне | св.
Произведе еднократно краток тон, звук на музички инструмент, со уста, со свирка и сл. Саксофонистот пред да почне да свири, за проба свирна неколку пати. Судијата свирна со свирчето и го означи крајот на натпреварот. Тој трипати силно свирна и неговиот другар веднаш истрча.
