прилепи | св.
Спои, состави нешто со лепење; залепи. Тој ја прилепи театарската објава на ѕидот.
прилепчив | прид.
Прилепчива болест.
прилив | м.
Периодично повишување на нивото на водата во морињата, океаните и сл., предизвикано од привлечното дејство на Месечината; одлив. Прилив и одлив на морето.
прилие | св.
прилика | ж.
Лице што се согласува, што одговара некому според своите особини, години, општествен статус и сл. Тој ги одбиваше стројниците барајќи му на своето чедо што подобра прилика. Ќе нѐ посети еден човек околу триесет години, неженет и добра прилика за мажење.
приличен | прид.
(дијал.) пристоен.
приличи | несв.
прилог 1 | м.
Тоа што се прилага, се додава кон нешто; додаток. Четвртиот дел претставува библиографски прилог кон изданијата. Со петочното издание на весникот редовно излегува и прилогот со телевизиска програма.
прилог 2 | м.
Неменлив збор што се додава кон глаголи, придавки и други прилози и служи за дополнување или поблиско определување на нивното значење; адверб. Начински прилог. Временски прилог.
приложи | св.
Додаде, дополни, приклучи кон нешто. Сега ќе приложиме и неколку илустративни примери. Тој ги приложи сите потребни документи.