забава | ж.
Разонода, пријатен помин. Тој работи за забава на публиката. Децата секогаш наоѓаат некаква забава.
забаваче | ср.
Дете што оди во забавиште. Нејзиното дете е забаваче.
забавен 1 | прид.
Што се одвива бавно, со помала брзина;
забавен 2 | прид.
Што забавува, разонодува, што е занимлив, интересен. Тој беше многу внимателен и забавен. Беше авантурист што сака возбудливи и забавни патувања.
забави 1 | св.
Прави нешто да се одвива побавно, ја намали брзината при движењето или при вршењето на друго дејство. Тој го забави чекорот. Тие го забавија истоварувањето на стоката од бродот.
забави 2 | св.
забавиште | ср.
Претшколска установа за дневен престој на деца. Наесен ќе тргне во забавиште. Во селото нема забавиште. Во забавиштата владее епидемија на сипаници.
забавник | м.
Назив за разни публикации (списание, весник и сл.) што имаат забавен карактер. Редовно го читам неделниот Забавник за млади.
забавува | несв.
Разонодува, занимава некого. Со своите песни и игри жените ги забавуваа војниците. Телевизијата со некои свои емисии ги забавуваше и возрасните и децата.
забавувач | м.
Лице што забавува, разонодува некого. Работеше како пејач и забавувач во летувалиштата.
